Wpis z Pierrotem

Dziś wpis do art journala z Pierrotem. Dużo zabawy miałam, robiąc tło. :) Nie musiałam go docinać, bo użyłam kartki z bloczka papieru akwarelowego, już dociętego. Na takim papierze mgiełki zachowują się zupełnie inaczej niż na brystolu! Nie zostawiają prawie kropeczek, a kolory się ładnie łączą. Użyłam mgiełek Lindy's Gang. Robiłam to w sztucznym świetle i nie zauważyłam, że obie były brokatowe, więc przypadkowo tło wyszło w całości błyszczące - cudne!

Na czysty papier nałożyłam najpierw białą pastę pękającą i muszę Wam o tym napisać. To ta paste DecoArt, o której pisałam już wcześniej wielokrotnie, że nie pęka, za to wywala na wierzch brzydkie białe męty. Tak się zachowywał do tej pory. Na tym papierze natomiast pięknie popękała! Możecie to zobaczyć na wzorkach z maski.

Na wzorki nałożyłam mgiełki - pasta pozostała biała, zabarwiły się jedynie lekko spękania. Nie wystarczyło mi to, więc wytuszowałam na sucho te wzorki oraz brzegi pracy. Próbowałam też odbić wzory ze stempla, ale fioletowego tuszu praktycznie na tym tle nie widać, więc dodałam jeszcze trochę czarnych wzorków. Delikatnie naddarłam krawędzie - ale naprawdę delikatnie, bo nie podobało mi się, że na wierzch wychodzi biały środek.

Potem przybiłam zszywkami nitkę. Na koniec próbowałam zrobić białe chlapania, ale się nie dało! Ecolina wsiąkała natychmiast, nie pozostawiając śladu. Pomyślałam, że białe gesso zachowa się jak pasta pękająca i pozostanie białe, ale też nie! Widać chlapania gessem, ale widać też, że nie są białe!

Pierrot to freebie z Cute As A Button. W tym miesiącu dołączyłam do grupy, więc się cudem załapałam. Przepiękny stempelek! Pokolorowałam go promarkerami i finecolorami.

Dopiero dziś na serduszko dodałam crackle accents, więc na zdjęciach tego nie ma. Nakręciłam filmik, filmik ma świetną jakość, ale za każdym, kiedy go ściągam z fb, dostaję jakąś beznadziejną kopię, a nie film w HD, a taką ma jakość film na fb. :/ Robię to tak samo jak dotąd, widocznie teraz trzeba jakoś inaczej, ale szajs nie podał nowych instrukcji.

Cytat pochodzi z mojej ulubionej piosenki Comy:

Google bardzo ładnie przetłumaczył cytat. :)

I'm falling

Between sentences 

In absurdity 

Without hesitation

Dodam jeszcze, że użyłam mojej ostatnio ulubionej czcionki TAKE OVER. Przypomina mi napisy z dyma, a ma pełny alfabet w przeciwieństwie do fontów imitujących dymo. W ogóle polecam Wam ten portal z fontami. :)


PS. Chciałabym się nauczyć robić ATC. Zapisałam się na roczne wyzwanie ATC, a jeszcze nigdy ich nie robiłam i nie wiem, jak ugryźć. Mam tylko wiedzę teoretyczną, a uczę się jedynie poprzez oglądanie prac; ale Pinterest mnie zawiódł w praktyce! Jakoś niewiele znajduję na nim ATC w takim stylu, w jakim sama chciałabym je robić, a chciałam iść dalej w mixed media, ale raczej płaskie niż 3D. Coś jak moje inne prace mediowe. Możecie mi coś fajnego polecić? 

Zrobiłam sobie w końcu sama szablon 9 ATC w Wordzie do wydrukowania na kartce A4. Wystarczy wyciąć i ma się gotowy szablon ATC, bez bawienia się w mierzenie i kombinowanie za każdym razem. Namordowałam się jak dziki osioł, bo Worda mam uszkodzonego, ale nigdzie nie znalazłam takiego szablonu, więc nie miałam wyjścia. Jeśli ktoś ma ochotę dostać taki szablon, niech mi podrzuci maila. :)


PPS. Pisząc, słuchałam... Lemona. :)



***
Wpis zgłaszam na wyzwanie 32.
(do 29.01)

Zakładki ze zwierzakami

To chyba najbardziej ekspresowe zakładki. :) Wszystkie zrobiłam jednego dnia, bo do dziś jest wyzwanie, ale nie mam jak zrobić zdjęć, bo jest już za ciemno. :/ Zrobię jutro i dołożę.

Wszystkie 3 zakładki mają szybkie tła zrobione mgiełkami. Stemple pokolorowałam finecolorami. Niestety wypisuje mi się ulubiony błękitny, dołącza do sporej grupy markerów, które się też wypisują albo wypisały, za chwilę nie będę miała czym kolorować!

Zwierzaczki są z Bugaboo. Przez włoski, wąsy i ogony musiałam je wyciąć z białym borderem, a wiecie, jak tego nie lubię. Takie poświęcenie! :)

Napis to parafraza cytatu z książki Pisarskiego "O psie, który jeździł koleją". W oryginale brzmi "Przyjaciół się nie sprzedaje", ale postanowiłam wycisnąć z tych zakładek trochę więcej i zwrócić uwagę na to, że zwierzaki się adoptuje, a nie kupuje w sklepach zoologicznych, które napędzają giełdy, z powodu których umierają tysiące zwierząt, a jeszcze więcej skrajnie cierpi. :(

Książka Pisarskiego to pierwsza książka, jaką pamiętam z dzieciństwa, a jaka zrobiła na mnie wtedy ogromne wrażenie. Miałam wtedy jakieś 4 lata, od niedawna umiałam czytać. Lampa kochałam bardzo i uważałam, że to nie on powinien zginąć, że wskoczenie na tory było najgorszą rzeczą, jaką mógł zrobić. Potem przeżywałam to po raz drugi - w szkole - bo to była lektura obowiązkowa. Do dziś mi się chce płakać, jak to wspominam. I do dziś nie zmieniłam zdania, choć 40 lat minęło.

W książeczce pies zostaje przygarnięty przez zawiadowcę stacji i przywiązuje się do jego rodziny. Ma różne przygody, wypadki, ale zawsze wraca do domu, choćby nie wiem co. Jest w tym niezłomny jak Kora, suka mojej cioci. Korę kradziono kilkakrotnie i zawsze wracała do domu, czasami po wielu miesiącach. Widać było nawet ślady po łańcuchu. Lampo kochał swoją rodzinę tak samo, a jak mu się odwdzięczono? Moja 4-letnia autystyczna wyobraźnia nie ogarniała, jak można być tak głupim, nieodpowiedzialnym i postawić kochającego psa w takiej sytuacji, żeby musiał przez kogoś zginąć. Było to dla mnie tak silne przeżycie, że nadal czuję tak samo.

Wtedy nie wiedziałam, że Lampo istniał naprawdę w latach 50. Tak naprawdę zabił go pociąg, ale to był wypadek i myślę, że małe dziecko łatwiej by się pogodziło z wypadkiem niż nieodpowiedzialnością. Ja na pewno. Godziłam się przecież ze śmiercią koleżanek, bo to był przypadek, choroba, a nie celowe działanie jakiejś nieodpowiedzialnej osoby.

Książeczkę odkupiłam sobie kilka lat temu, kiedy postanowiłam skompletować ulubione książeczki z dzieciństwa. Możliwe, że więcej się ich tu jeszcze pojawi.

***
Zakładki zgłaszam do wyzwań:

1. Anything But a Card
(do 19.01)

2. Zakładki u Hubki

Z barankami

Dziś 3 dość proste prace, 2 kartki i wpis do mini art journala, choć to nie znaczy, że łatwe. Wszystkie 3 mają to samo owieczkowe tło i to właśnie ono było dla mnie najbardziej czasochłonne, aczkolwiek jeśli chodzi o kolorowanie, to akurat takie powtarzalne wzory są najlepsze i najbardziej relaksujące. Nie ma stresu, nie trzeba kombinować, dobierać kolorów, wkurzać się, że się nie ma odcieni albo że się markery wypisały itd. Tak kolorować to mogę. :)

Użyłam finecolorów - ciągle sięgam po te same kolory, bo inne albo się już powypisywały, albo się nie blendują. Muszę dokupić kolorów. Owieczki mają tylko zrobione cienie i pokolorowane uszka, a jedna - ma wywalony jęzor. :) Czarną owcę uwypukliłam crackle accents.

Baranki z kubeczkiem są stockowe. Były jeszcze inne zwierzątka z tej serii, ale w promocji był tylko ten 1. Idealnie się wstrzelił na wyzwanie Iwanny. :)

Drugi baranek jest z OddBalla. Na wszystkich pracach oprócz crackle medium użyłam też scticklesów - niebieskiego i złotego.

Napisy to cytaty w większości no name'y z Internetu. Jeden z Orhana Pamuka.

***
Prace zgłaszam do wyzwań:

1. Styczniowe wyzwanie z barankiem u Iwanny

2. Wyzwanie kawowe
(do 31.01)

Autyzm jest kolorowy!

Taka kartka powstała właściwie przypadkowo. Bugaboo zorganizowało wyzwanie pt. Thankful.

Miała być tylko taka kartka na wyzwanie pt. Thankful. Autystyczny chłopiec trafił na kartkę przypadkowo, bo w promocji był właśnie on, a nie autystyczna dziewczynka, więc skorzystałam ze zniżki. :)

Ale potem nagle zabrakło miejsca na wyliczenie tego, za co jestem thankful autyzmowi, i pomyślałam, że nie będzie kartki, tylko wpis do art journala.

Tylko teraz nie miałam tła. Zrobiłam je więc od nowa - najzwyklejsze i najszybsze tło akwarelowe. Użyłam niebieskiej ecoliny, a potem pokropiłam wodą morską i zwykłą wodą. Sól daje fajne efekty. :)

Musiałam też poszerzyć tło, żeby weszły wszystkie napisy, więc praca ma teraz długość DLa, ale jest od niego wyższa o 1 cm.

Stemple pokolorowałam promarkerami i finecolorami. Puzzelek jest tęczowy i popękany, bo autyzm jest kolorowy, nie niebieski czy jakikolwiek inny, i trzeba wreszcie zaprzestać szkodliwych działań i retoryki typu JiM, niebieskie światełko, ABA, "chorowanie na autyzm", zdjęcia dzieci za deszczowymi szybami czy Autism Speaks. Autyzm to nie zaburzenie! Autyzm to nie choroba! Nie da się na niego "chorować" ani "cierpieć", ani się z niego "wyleczyć", chyba że NT zamierzają się wyleczyć z neurotypowości. :) Więcej o ZA i organizacjach, którym można zaufać w tym temacie, przeczytacie tutaj.

Spisałam kilka cech, za które jestem wdzięczna autyzmowi. Jest ich o wiele więcej, ale nie wszystkie by się zmieściły i nie wszystkie da się ogarnąć jednym słowem. Bo jak np. jednym słowem napisać, że dzięki autyzmowi i podwójnej liczbie synaps moja demencja naczyniowa postępuje znacznie wolniej niż u NT? 

Początkowo chciałam odciąć wieczko pudełka i ułożyć napisy tak, żeby wyglądały, jakby wypadały z pudełka - taki prezent od autyzmu. Ale stempelek na to nie pozwalał, wstążeczka po lewej stronie zachodzi na pudełko i po odcięciu jej ono byłoby uszkodzone. Dlatego nakleiłam napisy na tęczę namalowaną wcześniej promarkerami. 

Całość nakleiłam na granatowy papier brokatowy. Na kartce dużo jest niebieskiego, ale nie dlatego, że przedstawia chłopca - historycznie akurat kolorem męskim jest różowy, nie niebieski - ale dlatego, że to MÓJ ulubiony kolor. 

Tym razem - bojąc się, że nożyczki znowu pokruszą mi papier na zakrętach - zrobiłam pół milimetra białego bordera. Nie lubię tego i nie ułatwiło mi to cięcia. Musiałabym robić ten border co najmniej 1 cm, żeby dało radę. :) Nie znoszę go i kropka. Rzeczywistość, ludzie i przedmioty nie mają białego bordera!

Robiłam tę pracę bez żadnego wzoru, bez planu, nie wyszła idealnie, wolałabym stempel z dziewczynką, jak zwykle, a mimo to lubię ją. :)

***

Zgłaszam tę pracę do zabaw, inspiracji i wyzwań:

1. Thankful (nie wiem, czy o taką wdzięczność chodziło, ale cóż, licentia poetica :))

(do 15.11)

2. Anything Goes

(do 27.11)

3. W kolorze nieba
(do 30.11)

4. Thankful

(do 30.11)

Była sobie dynia :)

Jeszcze jedna jednodniowa karteczka, tym razem z dynią. :) Tło już miałam gotowe - to z serii teł monoprintingowych: farba akrylowa + maska + brokatowa pasta strukturalna.

Stempel stworzyła Sherry West. Pokolorowałam go finecolorami. Białe żelopisy jak zwykle robiły się pomarańczowe, więc użyłam srebrnego pen toucha. Planowałam głowę kota umieścić na wobblerze, ale - zapomniałam! Może zrobię jeszcze jedną, jeśli zdążę?

Cytat to pierwsze linijki piosenki pt. "Czarna msza" Arki Satana (zdaje się, że muzykę napisali Bee Geesi!). Polska wersja tej piosenki jest tragiczna, ale ten cytat idealnie mi pasował do tej kartki, bo chciałam zestawić słodkiego kota z mhrrrocznym creepy tekstem. ;>

***
Kartkę zgłaszam do zabaw i wyzwań:

1. Purrr-fect Pets & Pumpkin z paletą kolorów
(do 17.11)

2. Pędzel czy kredki (tym razem pędzel)
(do 11.11)

3. Anything Goes
(do 19.11)

4. Anything Goes
(do 19.11)